เกี่ยวกับ อ.Simon

G'day...
สวัสดีครับ...

อาจารย์มาจากที่ไหนครับ?

เป็นคำถามที่ตอบยากนะ ที่จริงแล้วผมเกิดที่ลอนดอน แต่มาโตที่ออสเตรเลีย (บางคนบอกว่าไม่เคยจะโตเลย 555)

แล้วอาจารย์เข้าเรียนที่โรงเรียนในออสเตรเลียหรือเปล่าครับ?

ถูกต้องครับ เรียนด้านไวยากรณ์ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในเมลเบิร์น

บ้านเกิดของอาจารย์อยู่ที่เมลเบิร์นเลยไหม

ยากนะที่จะบอกว่าบ้านที่แท้จริงของผมอยู่ที่ไหน เพราะว่าผมเดินทางตลอด และครอบครัวของผมก็ไม่ได้อยู่ที่เมลเบิร์นแล้ว

ตอนไหนที่อาจารย์เริ่มเดินทาง

ตอนนั้นผมอายุได้สิบเจ็ดปี และเป็นสิ่งที่ลืมได้ยากมาก ผมเคยทำงานซ่อมเครื่องยนต์ที่เมลเบิร์น และเพื่อนชวนผมไปฉลองคริสมาสต์ที่เมืองบริสเบน ผมไม่ค่อยมีตังค์ เลยต้องโบกรถไป ผมเดินทางประมาณ 400 กิโลเมตรในวันแรก และพักอยู่ที่ห้องๆ หนึ่งใกล้ผับแถวชานเมือง ผมจำได้แม่นว่าตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นเต็มเปี่ยม ไม่มีใครมายุ่ง และต้องการให้ผมทำอะไรให้เป็นเวลาหลายสัปดาห์เลย ผมมีเงินมากพอถ้าผมประหยัด และไปที่ไหนก็ได้ แต่ดันมีแมลงกัดผมซื่งรอยแผลยังไม่หายเลย ณ ตอนนี้

แล้วอาจารย์ไปที่ไหนต่อล่ะ?

ผมเที่ยวไปทั่วออสเตรเลีย และพักอยู่หลายๆ ที่ ชีวิตผมยังต้องดำเนินต่อไป แล้วก็ย้ายไปอยู่อินโดนีเซีย  ที่ซึ่งผมอยู่ที่นั่นประมาณ  2-3 ปี และผมกลับบ้านบ้างเป็นระยะเวลาสั้นๆ ไปหาภรรยาคนเก่าที่อาศัยอยูู่ที่ฮ่องกงประมาณปีสองปี เสร็จแล้วก็ย้ายไปอยู่ทีญี่ปุ่นตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา

อาจารย์ก่อตั้งโรงเรียน Senseisan ที่นั่นเหรอ?

ใช่แล้ว ผมเปิดศูนย์ภาษาที่นาโกย่า เมื่อปี พ.ศ. 2540

แล้วที่นั่นป็นยังไงบ้างครับ

มันก็สนุกดีครับ ตอนที่ผมเริ่มสอนแรกๆ ส่วนมากก็มีพวกแม่บ้านมาเรียน ต่อมาก็เปิดสอนหลักสูตรเตรียมสอบ IELTS และ TOEIC
อย่างไรก็ตาม ผมก็มีลูกศิษย์เป็นนักวิศวกร หมอ และคนระดับสูง และผมก็ชอบสอนเด็กๆ ด้วย

สิ่งที่ประทับใจไม่รู้ลืมของการเดินทางของอาจารย์คืออะไรครับ?

แน่นอนครับ ต้องเป็นการเดินทางครั้งล่าสุดของผม

อาจารย์ไปที่ไหนมาล่ะ?

ผมไปสหรัฐอเมริกา และขี่รถ ฮาร์เล่ย์ เดวิดสัน จากออร์ลันโดถึง  นิว ออร์ลีน และ ไปถึง เม็กซิโก และไปเยี่ยมลูกพี่ลูกน้องของผมเพื่อฉลองคริสต์มาสที่เมืองนิวยอร์ก มันสนุกมากกับการขี่มอร์เตอร์ไซค์เที่ยว ผมเจอคนมากมาย มันสนุกมากๆครับที่เมืองนิวออร์ลีนด้วย

อาจารย์ทำอาชีพนี้อย่างเดียวเลยหรือครับ

ไม่หรอกครับ ผมทำงานมาหลายอย่างที่ออสเตรเลีย และมีธุรกิจอยู่ที่นั่นด้วย (เป็นงานเกี่ยวกับการออกแบบแค๊ตตาล๊อกให้กับบริษัทแห่งหนึ่ง งานส่วนมากจะทำให้กับรัฐบาล) ผมทำงานเกี่ยวกับด้านการจัดซื้อกับหลายบริษัท ในออสเตรเลียโดยเฉพาะผลิตภัณฑ์จากโรงงาน รวมถึงส่วนประกอบของเครื่องใช้ไฟฟ้า, เครื่องจักร CNC และอื่นๆ อีกหลายอย่างทีเดียว ผมมีที่ปรึกษาด้านสต๊อกสินค้าที่อินโดนีเซียสำหรับการวางแผนเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ และผมเคยทำงานเป็นผู้ช่วยด้านการบริหารโครงการที่สนามบินที่ฮ่องกง และตอนนี้ผมก็ยังทำอยู่ซึ่งเป็นงานเกี่ยวกับการให้คำปรึกษา และออกแบบเวบไซต์ด้านการบริหารงานโครงการ

แสดงว่าอาจารย์ต้องมีประสบการณ์ด้านธุรกิจต่างประเทศสิครับ?

ถูกต้องครับ ผมทำงานด้านการต่างประเทศมาหลายปีทีเดียว ที่ฮ่องกงเป็นที่ๆ ท้าทายมากที่สุดเลย ผมเคยทำงานให้กับบริษัทร่วมถึง 3 บริษัทคือ บริษัทของอังกฤษ 2 บริษัท และบริษัทของประเทศจีน 1 บริษัท เป็นงานเกี่ยวกับการก่อสร้างสนามบินฮ่องกง(Check Lap Kok) ผมได้เลิกทำตำแหน่งผู้ช่วยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการบริหารงานโครงการ มันเป็นการติดต่อสื่อสารที่มีวัฒนธรรมที่ค่อนข้างอ่อนไหว ไม่ใช่แค่บริษัทร่วม แต่มันเกี่ยวเนื่องถึงนายจ้างของบริษัทเหล่านั้นด้วย

เป็นไงมาไงถึงได้มาเป็นครูสอนอยู่ที่ญี่ปุ่นล่ะ

เป็นการตัดสินใจร่วมกันกับภรรยาเก่าของผมเอง ว่าน่าเป็นอะไรที่น่าทำ เมื่อผมออกจากงานที่ HK ผมก็ไปเรียนโปรแกรม ESL (การเรียนภาษาที่สอง)ที่มหาลัยแคมบริจด์ และ เดินทางไปที่ Nagakute และเปิดศูนย์ภาษา Senseisan ที่นั่น 9 ปี

แล้วภรรยาของอาจารย์ล่ะตอนนี้ไปไหนแล้ว

ผมหั่นเธอแช่ในช่องฟิสแล้วตอนนี้ 555.... ไม่หรอกครับตอนนี้เธออยู่ที่แคนาดา เราเลิกกันตั้งแต่ปี 2000 แล้ว

อาจารย์มีความสุขกับการสอนไหม?

ผมชอบสอน เป็นโอกาสที่ผมจะได้เจอผู้เยอะๆ  แล้วได้หัวเราะบ้างเป็นครั้งคราวขณะที่ผมทำงาน และนักเรียนหลายคนกลายเป็นเพื่อนของผมเลยก็มี

อาจารย์มีวิธีการสอนยังไงบ้างล่ะ

เรามีวลีสำหรับที่ศูนย์ภาษาว่า "ถ้าไม่สนุก ก็ทำไม่ได้" ส่วนมากผมก็จะให้นักเรียนได้มีโอกาสพูด และบอกวิธีการพูดที่ถูกต้องแก่เขา ผมรู้สึกว่าการสอนแบบนี้ทำให้เติมเต็มช่องว่างของความเป็นครูที่โรงเรียนมัธยมที่นี่ด้วยนะ เหนือสิ่งอื่นใด นั่นคือสิ่งที่เราต้องการเรียนรู้ภาษานั่นเอง การสื่อสารเป็นสิ่งที่ซับซ้อนมากกว่านั้นสำหรับความมุ่งหวังของอาจารย์ และเป็นเหตุผลว่านักเรียนได้อะไรในที่สุดนั่นแหละประเด็น แน่นอนว่า นักเรียนหลายคนต้องการเรียนเจาะจงเช่นว่า TOEIC, TOEFL, IELTS เป็นต้น

แล้วนักเรียนอายุเท่าไหร่ที่อาจารย์รับเข้าเรียนบ้างล่ะ

อืม...ก็หลายวัยนะครับ ตั้งแต่นักเรียนมัธยมต้นถึงวัยเกษียณเลย และคนที่ทำงานเป็นหมอ นางพยาบาล นักวิทยาศาสตร์ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษ และทุกสาขาอาชีพ

แล้วอาจารย์มีนักเรียนทั้งหมดกี่คน

เยอะนะครับ

อาจารย์ต้องการพัฒนาโรงเรียน หรือจ้างครูเพื่อมาช่วยสอนเพิ่มไหม?

แน่นอนครับ ผมก็พยายามหาครูเก่งๆ มาช่วยตลอดครับ

อาจารย์ชอบทำอะไรเวลาว่าง

ผมชอบออกไปข้างนอก ไปเดินเล่น ปั่นจักรยาน ไปออกกำลังกาย และชอบทำอาหาร ตลอดถึงใช้เวลาส่วนมากกับการบริหารศูนย์ภาษา และผมก็ทำงานเป็นอาสาสมัครด้วย ผมสนใจด้านปรัชญาของศาสนาพุทธ และชอบไปวัด ต้องลองถามพนักงานของผมเกี่ยวกับตัวผมแล้วล่ะ ว่ามันคือไลฟ์สไตล์